MHA-(Analiz Senaryo) - Dünya, kendi evlatlarının eliyle yakılmış bir harabedir. 21. yüzyılın son büyük savaşı, geride sadece paslanmış metaller ve "Kısır Nesil"i bırakmıştır. Nükleer serpinti, insan biyolojisinin en temel taşını, üreme yeteneğini yok etmiştir. Artık sokaklarda çocuk sesi duyulmaz; mevcut gençler ise türlerinin son örnekleri olduklarını bilmenin ağırlığıyla erken yaşlanmışlardır.
Son insanlar, yıkıntılar arasında eski bir kütüphanenin mahzenine sığınmış bir grup bilim insanına liderlik etmektedir. Tek umutları, toprağın derinliklerinde radyasyondan korunmuş, "Yıkım Öncesi" atalarına ait kemik kalıntılarıdır. Bu antik DNA, bozulmuş genetik kodlarını onarabilecek yegane anahtardır.
İnsan DNA'sını Kozmik Yağmacılardan Kaçırıyor
Ancak gökyüzü sadece toz bulutlarıyla kaplı değildir. İnsanlığın bu zayıf anını fırsat bilen "Khron" adlı uzaylı bir ırk, yörüngede pusuya yatmıştır. Onlar için insan DNA'sı, galakside nadir bulunan, adapte olabilirliği en yüksek biyolojik materyaldir. Ekip, patlamalarla yok olan bir şehirde kadim bir kafatasından örnek almaya çalışırken, Khron avcıları gümüş renkli, sessiz araçlarıyla iniş yapar. Uzaylılar, teknolojik üstünlükleriyle ekibi köşeye sıkıştırır. Tam o sırada, Khron liderinin pençesi kutsal sayılan kafatasına uzanırken, gökyüzünde devasa gölgeler belirir.
Gökten Gelen Kurtarıcı Dev güvercinler
Efsanelerde anlatılan, ancak nükleer kışta mutasyona uğrayarak devleşmiş gri ve beyaz güvercinler, bir fırtına gibi vadiye dalar. Gagalarında taşıdıkları, ışık saçan metalik çivileri birer ok gibi uzaylıların üzerine boşaltırlar. Bu "Garip Çiviler", Khronların kalkanlarını delip geçmektedir. Bu karmaşada insanlar da hafif yaralar alır, ancak bu müdahale onlara kaçış şansı tanır. Hayatta kalan son insan grubu, can havliyle Khronların vadi kenarında bekleyen, kristal yapılı keşif gemisine atlar.
Düşünce Gücüyle Kaçış
Gemiye girdiklerinde ne bir panel ne de bir direksiyon vardır. Nöbetçi uzaylılar içeri sızmaya çalışırken, İnsan elini soğuk, metalik bir yüzeye koyar. Gemi, İnsan'ın bilinciyle senkronize olur. İnsanın zihnindeki tek arzu "Kurtulmak ve Yaşatmak"tır. Gemi, bu saf niyetle birlikte sarsılır. Saniyeler içinde Dünya, arkada küçük, gri bir bilye gibi kalır. Gemi, uzay-zamanı bükerek güneş sisteminin sınırlarını aşar ve sadece kadim kayıtlarda adı geçen "Mavi Cennet" (Eirene) gezegenine sert bir iniş yapar.
Yeni Bir Başlangıç
Eirene, Dünya'nın yıkılmadan önceki haline benzeyen, el değmemiş bir cennet bahçesidir. Geminin içindeki gelişmiş Khron laboratuvarı, Mithat'ın zihinsel komutuyla çalışmaya başlar. Getirdikleri antik DNA örnekleri, gezegenin şifalı atmosferiyle birleşir. Laboratuvarın merkezindeki tüpte, altın rengi bir ışın hüzmesi yükselir. Bu ışın, DNA'daki bozuklukları tek tek onarır. Işığın sönmesiyle birlikte, genetik olarak mükemmelleştirilmiş, radyasyondan arınmış bir erkek ve bir kadın form kazanır. Onlar, yeni dünyanın Adem ve Havva'sıdır. İnsanlık, kendi küllerinden ve başka bir yıldızın ışığı altında yeniden doğmuştur.
